tulaydemircankoyuncu @ gmail.com

Mutluğun bir resmi olmalıydı!

Mutluluk, anlatılmak istenildiğin de

Kelimeler zorlanmamalıydı.

Elbette, her yüreğin bir mutluluk hikâyesi vardır. Ya da olmalıy!!!

Mutluluk ya da sevinç...

Maddiyat ile gelmemeliydi.

Maddiyat ile gelen, tükenmeye mahkûm...

Bir sürahi su misali olmaz mıydı?

Oysa mutluluk  uçsuz bucaksız "okyanus" değil miydi..?

 

Gözlerin bir bakışı...

Dudakların bir gülüşü...

Ellerin, diğer ellere dokunuşu...

Belki de yanağa konan bir buse...

Ya da, uzaklara yollanan bir mesaj...

"Şükürler olsun ki, seni tanımışım ve hayatım da varsın" gibi...

 

Bir insanın,

Yüzünde resminizi gördüğünüz de...

Mutluluğun tarihçesini,

İşte o zaman yazar bilirsiniz.

Yıllarca okunacak, bir kitap olur.

Her sayfasında , sizi alıp bulutlara çıkartan.

Gökkuşaklarının altından geçiren.

İmkânsız ne var ise, ruhunuza yaşatan.

O kitabın yazarı siz olmalısınız ki...

Gözyaşlarınızı silen, parmaklar olsun.

 

Hayat denilen zaman tüneli, yorgun yılların birikimi...

Değil midir?

Yaşanmışlar ile anıldığında, torunlarınıza mutluluk yaşata biliyorsanız!

İşte siz "Mutlu bir hayat kitabı yazabilmişsiniz" dir.

Aslında,  benim hayat felsefem babasızlığımın acısıyla bütünleşen bir hikayedir.

  

Yüzünü hatırınıza bile alamadığınız, babanızı, yüreğiniz de ve aklınız da,

"Bir baba portesi " ile

Oluşturmak istersiniz ya...

O zaman babanızı,

Tanıyacak olan herkese sorarsınız!

"Benim babam nasıl bir insan..?"

Diye.

Ve anlatırsınız, evlatlarınıza,

Dedelerinin genç yaşta hakka kavuşmuş olmasına rağmen nasıl yüreklere sevgi ektiğini.

Makam ile değil, maddi zenginlik ile

Hiç değil!

 Eğer, yüreklere yazılmak istiyorsanız,

"Yürekleri öpün..."

 Tıpkı Kasımpaşalı "Dede Sultan Demircan "gibi....

    

Somali... 

Kenya...

Etiyopya..

Ya da... Adı hiç duyulmamış Nijer...

 

Uzak ülkelerin,

İçinde yaşayan en mahzun yüzlere bir gülümseme bırakmak.

Sizi, belki bir daha hiç göremeyecekler.

Belki sizin isminizi hiç bilemeyecekler.

Sizi övüp anlatmayacaklar.

Fakat sizler, o kara tenli ellerin ,avuçlarına dökülen suyu yudumlarken yaşadığı mutluluğu ..

Hiç unutamayacaksınız.

 

Onlar, mutluluktan gülerken...

Sizler, mutluluktan ağlıya biliyorsanız!

Sizler de,

Başınızı yastığa huzurla koyanlardansınız.

Demek ki,

Yürekleri öpebilen sizin de göğüs kafesiniz de ,

Merhamet ile taşıdığınız bir yüreğiniz var.

 

Uzaklara gidemeyenler,

Ya da...

Maddiyatları olamayanlar!

"Ne yapayım" der gibisiniz..?

En yakınınızda ki,

Yıllarını evlatları için harcamış, hayatlarının son demlerini yaşayanlar ile dolu...

Bir huzur evi(bence gözyaşlarının akıtıldığı mekân)

Ya da bir şekilde saçları koklanarak öpülmeyenler çocukların yaşadığı ,yetimhaneler...

Sizleri bekliyor.

Adına,

Sevda ya da sevgi dediyseniz,

Karşı taraftan vermesini beklemeyin.

Mahalle bakkalından, şeker almıyorsunuz ki...

En büyük zenginlik, "hiç tanımadığınız bir yürekten sevgi almak tır.

 

Yüzünü hiç görmediğiniz, 

Sarılıp öpmediğiniz, ne de 

Kan bağınızın bulunmadığı,

Bir vesile ile tanıştığınız,

Size kankam diye biliyor ise..

Ve ekliyorsa "kızım olursa adını koyacağımidolümsün  ablam "gibi eşsiz 

Kelimelerini...

Sizce ,kaça satın alına bilinilir ki!

Pahası; "Sadece bir yüreği öpebilmek"

 

Hayatlarımız, gelecek nesillerimize 

Armağandır.

Ne ekersek, onu biçeriz.

Sevgi, merhamet ve saygıyı...

İşleyebilmiş isek evlatlarımızın yüreğine,

En büyük mirası bırakabilmenin huzuruyla..

Ve...

Fani âlemin en karlı ticaretini yapabilmenin şükrü ile...

Ardımızdan yükselecek dualar ile...

Baki âleme gidebiliriz.

 

Yürekleriniz de , sevgi ile anılmak için

Yazıyorum.

Yürekleriniz de, baki kalabilme adına.

Değerli okurlarım.

 

Tülay Demircan Koyuncu.