necatikavlak03 @ hotmail.com
 


Koca bir yıl daha, kan gözyaşı ve hırgür arasında; ne çabucakta geçip gitti.
Bu gün 2016’nın son günü.
Yıllardır hiç gülmedi, kadim Türk milletin yüzü!
Halka açık Anadolu tiyatrosunda; bu yıl da, gülen’den çok ağlayan, mutlu olandan çok, mutsuz sahne aldı!
Turneye çıkan sirkin küçük jönü; dümeni inadına karanlığa çevirdi!
Rüzgara karşı kürek çekerek , dalgalı Deniz’de sörf yaparak; izleyenlerin dikkatini üstüne toplamayı, alkış almayı başardı.
Beyaz gömlekli bol çiçekliOrkideyi;
Carmona Bonzai,
Tropikal Guzmania,
Kırmızı Gül, Areka ve daha bir çok tür; salon çiçeklerini, sahne arkasına, yerleştirip: sahneyi ışıkoyunlarıyla da güçlendirdi.


Palyaço, sahneye girip çıkarken; göz ucuyla bakıp elleriyle okşadığı, salon çiçekleri, çocuklar gibi gülümsüyor palyoçonun top burunlu boyalı yüzüne!
Şimdiye kadar; sürüyle uçan kırlangıçlar,saksıda ki salon çiçeklerinin, toplu halde intiharına şahit olmamıştı…


Kendi darağacını kendi elleriyle güle oynaya diken ,yağlı ilmiği boynuna geçirmek için sabırsızlanan bonzai görmemişti; uçarken dans eden küçük kara sığırcıklar.
Görünen o ki salon çiçekleri salonda süs olarak saksılarda endam etmeye devam ederse; Laik Türkiye Cumhuriyeti bu sene son yılbaşını geçirmiş olacak!
Türk Milleti, 2017’de: Adolf Hitler’lemi, Saddam Hüseyin’lemi, yoksa İtalyan, Benito Amilcare Andrea Mussolini ile mi tanışacak meçhul!
Umarım; Salondaki saksı çiçekleri sessisliğin sesini duyar, Ateş böceği kadar ışık yakar ve yolunu kaybetmiş tekneye fener olur!.
İşte bu duygularla yeni yılınızı kutlamak istiyorum. Dilerim kalemimi yanıltırlar.
Yeni Yılınız Kutlu Olsun!