gunenc27 @ gmail.com

Gaziantepli şair Vahittin Bozgeyik adına ailesi ile dostları tarafından her yıl konulan şiir ödüllerinin tümünde de seçici kurul üyesi oldum. Biri hariç. Geçtiğimiz yıl bana onur ödülü verdikleri için seçici kurul üyesi olamadım.

Benim dışımdaki kurul üyeleri oy birliğiyle Filiz Pınar'a vermişler birinciliği. Genç şairimizin şiirini okudum. Yarışmaya katılan öbür şiirleri de gözden geçirdim. Kurul çok yerinde bir seçim yaparak Filiz'e PEKİYİ vermiş.

Eğer bu kurulda ben de olsaydım, her halde Punar şairin alacağı not PEKİYİ olmayacaktı. YILDIZLI PEKİYİ olacaktı. Aferin o jüriye. İyi seçim yapmışlar.

Son yıllarda kentimizden yeni iyi şairler çıkmıyor. Bunun sızısı içindeyken Filiz Pınar'ın şiirini görünce çöl ortasında vahaya ulaşmış, vahada su bulmuş gibi oldum.

Filiz Punar meğer kentimizin saklı şairlerindenmiş. Usulca girmiş dünyamıza. Gürültü etmeden, "Ben de varım!" diye bağırmadan. Bu arada bir de şiir kitabı çıkartmış yine usulca. "Sevdanın Adı Sen" olmuş kitabının adı. Şiir dünyamızın şairlerine ulaştırmaya bile küşümlenmiş bunu.

Bozgeyik ödülünü aldıktan sonra  "Denenmemiş Delilikler"le çıktı bu kez karşımıza şair. Bir ikinci şiir kitabı olan  "Denenmemiş Delilikler"i keyifle okudum. Hemen her sayfasında iyi iyiden daha iyi diziler avladım. Sevdiğim dizelerin üstünü fosforlu kalemle "pembe"ledim. Nerdeyse bütün sayfaları pembeye boyandı kitabın.

Eğer bir şairin son yayınlanmış kitabı hakkında yazı yazma gereği duymuşsanız, o kitabı yermek ya da övmek için bir tek şiirini örnek gösterseniz yeter. O bir tek şiir okuyanlara şairin tüm şiirlerinin niteliğini kanıtlamaya yeter kanısındayım.

Filiz Punar'ın "Denenmemiş Delilikler"inden sizlerle paylaşacağım şiiri şu:

 "OLDUĞUN YERDE ÖL ÇOCUK

camını kırdılar değil mi çocuk?

babanı elinden aldılar

oyuncakların, arkadaşların, kırık topacın bile

yerinde yok değil mi çocuk?

 

oysa küçük bir eviniz vardı

zar zor yanan bir soba

üşümezdiniz ama

öyle ki sıcak bir ana

neredeler şimdi çocuk?

hiç sorma!

 

şimdi yaralı bir dağdır yüreğin

küskün bir ejderha

kime sorarsın çocuk

kimden hesap sorarsın

yapma çocuk yapma!

olduğun yerde öl!

sakın kalkma!

 

gözünde korku görüyorum

gözünde acı

yalnızsın çocuk

anlamazsın ama yalnızsın

korkma çocuk hiç korkma!

çocukları küçük mermilerle vuruyorlar

korkma!"

Roman nasıl ki ayrıntı sanatıysa, şiir de aksine tasarruf sanatıdır. Şiir tekrarı sevmez. Söylenecek çok şeyi az sözcüklerle anlatır. "Şiir tasarruf sanatıdır" kuralını bozarak sizlerle paylaştığım bu şiirin sonundaki iki dizeyi üstüne basa basa yineliyorum.

"korkma çocuk hiç korkma!

çocukları küçük mermilerle vuruyorlar

korkma!"

İşte, Filiz Punar bu. Şiiri bu. Bakalım sizler de benim kadar sevebilecek misiniz bu genç şairimizin öbür şiirlerine referans olarak alıntıladığım şiirini?