necatikavlak03 @ hotmail.com

İnsan olan insan

yapışır kalır mı boş koltuğa

bekler mi

koltuğun altından kayıp gitmesini

yan komşumuz da yaşanır örnekleri

gerçek demokraside

çeker gider başarısız olan

yerini bırakır erk’i bilene

her gün onca kan

onca göz yaşı ve sonsuz acı

her hal ve keyfiyette

başarısızlık diz boyu

matematik fen tarih sıfır

kayıp gidiyor vatan avucumuzun içinden

coğrafya perişan

toprak kayıyor her an heyelan

başa bela cehalet

zannediyor kendini utanmadan kahraman

kurtuluş savaşı yapıyorlarmış yel değirmenleriyle

donkişot bile gülüyor

kim bilir kaç asır sonra hallerine

hangi yön ve istikametten esse rüzgar

uçuyor havada saman çöpü gibi

savruluyor fırtınada tavuk yeleği misali

bakmıyorlar hiç aynaya

bir baksalar

görecek gerçek cüceliklerini

dev aynasında fil görüyorlar pireliklerini

fil zannediyorlar kendilerini

halbuki Fil’in çamura bastığı ize düşseler

boğulacaklar izde

kahraman olmak için de

ilim irfan öğrenmeli bilmeli insan

doğma fikirlerle

ancak rüyasında uçar insan

hani akmayacaktı

anaların o güzel gözlerinin yaşı

uşaklar soysuzlar satılmışlar yılanlar

yine kana buladı Beşiktaş'ı

karıştı Dicle'nin Fırat'ın seline

onca ananın göz yaşı

taştı sığmıyor kabına Dicle Fırat

geçmiyor hiç acısız bir gün

kesildi davul sesi bitti düğün...

 

Necati Kavlak

12.12.2016